Leo Post 5

Merhaba,

Melduję się z nowym blogiem.

Najpierw odpowiem na pytania z Postu 4. Jak słyszałem, nie były takie łatwe …

Pytanie 1: Jak duża była ta starożytna szkoła sportu i gladiatorów (zdjęcia Post 4)?

a) ok. 6 x większa niż nasza hala sportowa w Hangelsbergu (Google: Müggelspreehalle)

b) ok. 14 x większa 

c) ok. 30 x większa

Pytanie 2: Co trzymam w rękach i do czego służyło? (Zdjęcia Post 4)

Na zdjęciu widać glinianą rurę. Były one używane jako rury wodno-kanalizacyjne.

Pytanie 3: Jakie drzewo widzisz na zdjęciu (zwróć uwagę na liście i myśl o przeziębieniu)?

To bardzo stare drzewo eukaliptusowe.

Pytanie 4: Ile kilometrów dzieli Cypr od Cap Anamur?

Odległość między Cyprem a Cap Anamur wynosi około 70 km

Pytanie 5: Jaki znak widzisz na tym kamieniu?

Na kamieniu można zobaczyć znak radioaktywności.

Pytanie 6: Co to miejsce (pomnik), ma wspólnego z wielkim niemieckim cesarzem?

Ten pomnik upamiętnia cesarza Barbarossę, który utonął w pobliżu, w rzece Göksu.

Pytanie 7: Czy są to słoje drzewa czy stalaktytu?

Słoje, które widzisz na zdjęciu, to słoje naciekowe stalaktytu.

Dziękuję za wasze odpowiedzi!

Jesteśmy tuż obok góry Nemrut, jednego z najsłynniejszych starożytnych grobów kurhan w Turcji.

W ciągu ostatnich 2 miesięcy wydarzyło się całkiem dużo. Najpierw zwiedziliśmy prowincję Hatay. W Antakyi zatrzymaliśmy się w hotelu. Bardzo mi się to podobało, bo po 8 miesiącach znów miałem prawdziwe łóżko. Antakya ma słynne Muzeum Mozaik i ogromny bazar, który odwiedziliśmy. Ponadto mieszka tam wiele osób z różnych kultur i religii, i jest tam pierwszy kościół chrześcijański (wykuty w skale).

Pytanie 1: Poniżej widzisz mężczyznę tkającego dywan. Czy jest on prawdziwy?

Pytanie 2: W Antakyi po raz pierwszy spróbowałem Künefe. Co to jest?

Prowincja Hatay jest jedną z najgorętszych w Turcji i znajduje się blisko granicy z Syrią. Dla nas jednak pogoda w lutym była przyjemna, a mimo pobliskiej granicy czuliśmy się bezpiecznie.

Po Hatay pojechaliśmy do Adany. Oprócz wielu pięknych rzeczy, takich jak świetna wycieczka łodzią lub wiele fajnych zabytkowych samochodów, doświadczyłem również bardzo smutnych rzeczy.

Widziałem, jak biedny młody człowiek chowa się w krzakach bojąc się o swoje pożywienie (stary, suchy chleb). Jednak najbardziej było mi żal starszej kobiety z dwójką niemowlaków, która grzebała w koszu na śmieci w poszukiwaniu resztek jedzenia. Daliśmy jej trochę pieniędzy, ale ten obraz wciąż pozostaje w naszej pamięci.

Pytanie 3: Zobaczyliśmy tego pięknego łabędzia, z czego jest zrobiony?

Z Adany pojechaliśmy dalej w góry Taurus. Chcieliśmy przejechać kawałek wzdłuż linii Kolei Bagdadzkiej, którą niemieccy inżynierowie zaplanowali i zbudowali 100 lat temu. Odcinek tej kolei w górach Taurus składa się z wielu mostów, ale także wielu tuneli. Jeden z mostów pojawił się nawet w filmie James Bond 007 (Skyfall). Spędziliśmy noc przy tym moście, obejrzeliśmy film Skyfall i usłyszeliśmy kilka przejeżdżających pociągów. Zrobiliśmy sobie kilka wędrówek po górach, w tym wspaniałą 13-kilometrową wędrówkę w kanionie wzdłuż linii kolejowej. Trasa nie była do końca bezpieczna, gdyż widzieliśmy wiele osuwisk i lawin kamiennych. Najbardziej podobało mi się to, że weszliśmy do tunelu kolejowego i było tam bardzo ciemno.

W górach niespodziewanie napotkaliśmy na śnieg (na wysokości 2135m). Antonia i ja zbudowaliśmy zjeżdżalnię i zjeżdżaliśmy na plastikowych workach. Oczywiście była też walka na śnieżki.

W drodze do Konyi przejechaliśmy przez Karaman. W dzielnicy bazarowej przywitał nas po niemiecku stary dziadek. Zaprosił nas na herbatę do swojego warsztatu stolarskiego i opowiedział o swoim życiu w Niemczech. Halit był 50 lat temu w Stuttgarcie i Bremie i pracował tam jako stolarz. Teraz ma 86 lat i potrafi nadal mówić trochę po niemiecku – zadziwiające!

W Konyi musieliśmy oddać Freda do warsztatu w celu zamontowania zawieszenia pneumatycznego. W tym czasie nie mogliśmy spać w aucie, więc spędziliśmy tydzień w hotelu i było super! Był tam luksusowy bufet śniadaniowy (każdego ranka) i codziennie jadłem frytki z kurczakiem (bardzo zdrowe). Jeździłem też z tatą od czasu do czasu do warsztatu, żeby zobaczyć, co się dzieje z Fredem.

Odwiedziliśmy tu też naszych wyjątkowych przyjaciół (rodzinę Fahri i rodzinę Osmana), grillowaliśmy wspólnie i jedliśmy dużo Etliekmek (którego nigdy nie mam dosyć). Poza tym poszliśmy do zoo i ponownie zwiedziliśmy Science Center.

Po naprawie Freda wróciliśmy na wschód (Turcji). W mieście Nigde odwiedziliśmy Muzeum Archeologiczne z czterema mumiami dzieci i jedną mumią kobiety. Mumie były trochę straszne… W Nigde są też bardzo fajne graffiti uliczne.

Wreszcie! Znaleźliśmy ośrodek narciarski! Wybraliśmy się na narty na uśpiony wulkan Erciyes Dagi (3917m npm) i było świetnie. Ośrodek ma przynajmniej 32 trasy narciarskie! Juhu! Jeździłem przez dwa dni a moja 5-letnia siostra zaczeła trochę jeździć bez pomocy!

Największe miasto w pobliżu Erciyes Dagi to Kayseri. Znajduje się tam wiele ekscytujących muzeów, między innymi Muzeum Ataturka w starym konaku.

Pytanie 4: Kim był Ataturk i jakie jest jego prawdziwe imię?

Pytanie 5: Co to jest osmański konak?

Następnie zwiedziliśmy Muzeum Etnograficzne, Muzeum Seldżuków w starej medresie oraz Muzeum Archeologiczne.

Pytanie 6: Kim byli Seldżucy i czym była medresa?

Najbardziej zaimponowała mi szkoła / muzeum wojskowe, w którym znajdowało się wiele eksperymentalnych urządzeń do lekcji chemii, geografii i fizyki. Szkoła (Liceum) była otwarta dla biednych i bogatych, 100 lat temu była jedną z najlepszych szkół w Turcji, a uczniowie czasami byli lepiej wykształceni niż ci na uniwersytecie. Najstarsza klasa dobrowolnie zgłosiła się do walki w I wojnie światowej i nigdy nie wróciła.

W Kayseri był też ogromny bazar i dziedziniec artystów, które odwiedziliśmy. Podglądaliśmy artystę jak malował obrazy techniką oleju i wody (czego wcześniej nigdy nie widziałem). Na jednym obrazie pozwolono nam też malować, a na koniec otrzymaliśmy go w prezencie.

Wielkanoc świętowaliśmy w górach, w pobliżu pięknego wąwozu Sugul Vadisi. Malowaliśmy jajka, udekorowaliśmy naszego Freda i gotowaliśmy pyszne rzeczy takie jak barszcz, paszteciki i ciasto czekoladowe. „Zajączek” znalazł nas również w Turcji (chociaż Wielkanoc nie jest tu obchodzona). Wieczorem obejrzeliśmy film „Modern Times” Charliego Chaplina z 1936 roku (bardzo polecam).

Kontynuowaliśmy podróż przez Malatyę do wykopalisk w Arslantepe. W Arslantepe został znaleziony najstarszy miecz świata (ok. 5000 lat). Wykopaliska trwają tam od 60 lat i nadal nie wszystko zostało odkryte (choć wzgórze nie jest zbyt duże).

Pytanie 7: Co ma Arslan wspólnego ze mną?

Mijając 2000 letni rzymski most, pojechaliśmy do dwóch zamków Yeni Kale i Eski Kale. Oba zamki stoją na dwóch klifach i były kiedyś połączone. Połączenie zostało przerwane przez trzęsienie ziemi lub osuwisko.

Uważa się, że jeden z zamków jest grobem starego króla Kommagene. Imperium Kommagene istniało zaledwie przez 200 lat, ale wciąż możemy podziwiać rzeczy, które stworzyli. Do nich zalicza się jedną z największych atrakcji Turcji – Nemrut Dagi.

Nemrut Dagi (2100 m npm) to monumentalny kopiec grobowy (kurhan) króla Kommageny Antiocha I, który od 1987 roku znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Gigantyczne rzeźby zostały odkryte na górze (przez przypadek) przez niemieckiego inżyniera planującego trasę Kolei Bagdadzkiej. Rzeźby mają ok. 9 m wysokości i przedstawiają bogów (Zeusa, Apollona, ​​Heraklesa i boginię Kommagene), orła, lwa i króla Antiocha. Niemiecki archeolog Friedrich Karl Dörner badał i dokumentował górę Nemrut przez ponad 50 lat (na małej wystawie mogliśmy zobaczyć jego narzędzia i przedmioty codziennego użytku).

Pytanie 8: F.K. Dörner używał to codziennie. Co jest na zdjęciu?

Podziwialiśmy Nemrut Dagi (Tron Bogów) w pełnej mgle i niewielkim gradzie.

Nie mogę sobie wyobrazić, żeby ludzie wyrzeźbili coś takiego w kamieniu ponad 2000 lat temu.

Na koniec pod wzgórzem Nemrut spotkaliśmy dwie rodziny z kamperami, jedną z Kanady, a drugą z Wielkiej Brytanii. Wszyscy mieliśmy kampery Mercedes Benz ale z 3 różnych pokoleń! Na pożegnanie zrobiliśmy zdjęcie dziadka Mercedesa (nasz Fred), ojca (Anglia) i syna (Kanada).

Güle Güle,

Do następnego razu.

Leo